Citizen is dead.
การแสดงถูกยกเลิก ก่อนที่มันจะได้เริ่มขบวนการด้วยซ้ำ ทำไงได้ ทำงานกับข้า-ราชการ ข้า-ราชการไม่ได้กิน ข้า-ราชการก็ไม่ทำ อยากได้งานแต่ไม่อยากจ่ายเงิน ทำให้ให้นึกถึงบทที่เขียนในเด๊ดสะมอเร่ อยากสร้างถนนแต่เงินไม่ออก ก็ทิ้งถนนถนนแม่งไว้อย่างนั้น เสร็จไม่เสร็จช่างแม่ง กรรมกรไม่ได้เงินก็ไปเอาเงินที่อื่นแทน เงินที่เขาแจกฟรีๆเพื่อร่วมพรรคร่วมพล
แล้วใครล่ะที่เดือดร้อน
วันอังคารที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2553
วันพุธที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
I am CitiZen - performance
I Am Citizen
ฉัน พลเรือน
I obey the law
ฉันเคารพกฎหมาย
The government keeps me safe
รัฐบาลรักษาความปลอดภัยให้ฉัน
The news keeps me informed
ข่าวสารทำให้ฉันได้ความรู้
I am diligent
ฉันขยัน
I exercise everyday
ฉันออกกำลังทุกวัน
I look after my health
ฉันดูแลสุขภาพตัวเอง
I like romantic comedies (because it makes me feel good)
ฉันชอบดูหนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ (เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกดี)
I am ordinary
ฉันเป็นคนธรรมดา
So why did I have to die?
แล้วทำไมฉันถึงต้องตาย
A performance from the COLLECTIVE EXPERIENCE with live music/video/puppetry
20 สิงหา 2010
ที่หอศิลป กทม ห้องเอนกประสงค์ ในงาน "ฝันสู่สันติภาพ"
วันพุธที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553
สุดท้ายก็ นั่งแดกเบียร์ หาแรงขับ แรงบันดาลใจ แต่หามิเจอ ไม่มีอะไรให้จับต้อง มองหาแต่ไม่เห็น เราคิดว่าเบียร์น่าจะช่วย แต่วันนี้ ไม่ เบียร์ไม่เกี่ยว - เราต้องเขียนบทหนัง ต้องเขียนใหม่อีกรอบ เพราะบทเดิมเกรงว่าจะขายไม่ออก จริงๆแล้วเราพอใจกับบทเดิม แต่ก็ ถ้าเขาไม่ซื้อ เขาก็ไม่ซื้อ เราจึงต้อง...เขียนใหม่ เราเชื่อว่าเราเขียนได้แหละ เราคิดว่านะ
แฟนอยู่ญี่ปุ่น ส่งข่าวมาให้ฟัง เล่าถึงความคิดของคนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ ที่ดูถูกความคิดคนอื่น ดูถูกประเทศอื่น ประเทศอื่นหลายประเทศรวมถึงประเทศนี้มีหลายสิ่งอย่างให้ดูถูก ก็จริงอยู่ แต่เราทนการดูถูกไม่ได้ ฟังแล้ว โกรธ จริงแล้วเราก็หลงไหลในญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นถ้ามองจากสายตาที่ไม่ต้องยี่หร่า โดยเฉพาะคำว่า ศิวิไลซ์ ความเจริญก็ทำร้ายพวกเขาไม่มากก็น้อย คลับคล้ายกับประเทศเราที่เวลามีคนบอกให้เรายืน เราก็ต้องยืน ให้นั่งเราก็ต้องนั่ง วัฒนธรรมที่สวยงาม ที่ทุกคนต้องเสียสละความอสิระอันแท้จริงเพื่อเชิดชูภาพลักษณ์กลวงๆแบบนั้น...ความอิสระมันจริงเหรอ
เพราะเราก็ต้องทำงานภายใต้ความอิสระ ที่มีข้อจำกัด พูดแล้วก็นึกถึงการมีชีวิตที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัด
Free? we're not free. We try to break out of the box only to find a bigger box. The bigger box is our mind and the rules we make to enslave ourselves.
แฟนอยู่ญี่ปุ่น ส่งข่าวมาให้ฟัง เล่าถึงความคิดของคนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ ที่ดูถูกความคิดคนอื่น ดูถูกประเทศอื่น ประเทศอื่นหลายประเทศรวมถึงประเทศนี้มีหลายสิ่งอย่างให้ดูถูก ก็จริงอยู่ แต่เราทนการดูถูกไม่ได้ ฟังแล้ว โกรธ จริงแล้วเราก็หลงไหลในญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นถ้ามองจากสายตาที่ไม่ต้องยี่หร่า โดยเฉพาะคำว่า ศิวิไลซ์ ความเจริญก็ทำร้ายพวกเขาไม่มากก็น้อย คลับคล้ายกับประเทศเราที่เวลามีคนบอกให้เรายืน เราก็ต้องยืน ให้นั่งเราก็ต้องนั่ง วัฒนธรรมที่สวยงาม ที่ทุกคนต้องเสียสละความอสิระอันแท้จริงเพื่อเชิดชูภาพลักษณ์กลวงๆแบบนั้น...ความอิสระมันจริงเหรอ
เพราะเราก็ต้องทำงานภายใต้ความอิสระ ที่มีข้อจำกัด พูดแล้วก็นึกถึงการมีชีวิตที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัด
Free? we're not free. We try to break out of the box only to find a bigger box. The bigger box is our mind and the rules we make to enslave ourselves.
วันอังคารที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2553
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

















